ถ้าหากร่างกายได้รับแคลเซียมจากการดูดซึมจากอาหารไม่เพียงพอ ระดับความเข้มข้นของแคลเซียมในกระแสเลือดก็จะลดต่ำลง เพื่อชดเชยปริมาณที่ขาดไป ร่างกายจะดึงเอาแคลเซียมจากกระดูกและฟันไปใช้โดยกลไกของมันเองเพื่อรักษาความเข้มข้นในระดับหนึ่งของแคลเซียมในกระแสเลือด เนื่องจากแคลเซียมในกระดูกมีความเข้มข้นสูงมาก แม้จะถูกดึงออกเพียงเล็กน้อย ก็จะเข้าไปอยู่ตามเส้นเลือดและสมองจำนวนมาก เป็นเหตุให้แคลเซียมที่อยู่ในเซลล์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อให้ความเข้มข้นของแคลเซียมขาดความสมดุลทั้งในเซลล์และนอกเซลล์ นำไปสู่ความผิดปกติของอวัยวะต่าง ๆ จนเป็นเหตุให้อวัยวะในตำแหน่งนั้น ๆ เกิดการเปลี่ยนแปลงทางโรค การรับแคลเซียมไม่เพียงพอกลับจะทำให้แคลเซียมในร่างกายเกิดภาวะล้นเกิน ปรากฏการณ์ที่ผิดปกติเช่นนี้ถูกเรียกว่า “เป็นเรื่องแปลกของแคลเซียม” เรื่องอันน่าแปลกนี้นำไปสู่การเกิดโรคขึ้นสองอย่าง อย่างหนึ่งคือภาวะขาดแคลเซียมของกระดูก ก่อให้เกิดโรคกระดูกพรุน กระดูกงอกและกระดูกหักชนิดต่าง ๆ อีกอย่างหนึ่งคือปริมาณแคลเซียมในกระแสเลือดและในเซลล์เนื้อเยื้ออ่อนเพิ่มสูงขึ้น ทำให้แคลเซียมลอยไปพอกตามผนังหลอดเลือดและที่กล้ามเนื้อหัวใจ และไต  ส่งผลให้เส้นเลือดแดงแข็งตัว ความดันโลหิตสูง กลุ่มอาการความดันโลหิตสูงในระยะตั้งครรภ์ โรคหลอดเลือดหัวใจอุดตัน เป็นนิ่ว โรคอัลไซเมอร์ และการเกิดเนื้อร้ายมะเร็ง เป็นต้น เนื่องจากอันตรายจากการขาดแคลเซียมจะต้องขาดถึงระดับหนึ่งและผ่านการสะสมในช่วงระยะเวลาหนึ่งจึงจะปรากฏขึ้น ดังนั้น โรคภัยไข้เจ็บที่เกิดจากการขาดแคลเซียมเหล่านี้ เมื่อถึงเวลาที่ปรากฏอาการของโรคแล้วก็จะมีผลร้ายแรงจนยากที่จะหายเป็นปกติในระยะเวลาอันสั้นได้

 

      เด็กต้องการได้รับแคลเซียมปริมาณมากเพื่อให้เพียงพอต่อการเจริญเติบโตของร่างกาย ถ้าเด็กตกอยู่ในสภาพขาดแคลเซียมในระยะเวลานาน จะทำให้การเจริญเติบโตช้าลง เป็นโรคกระดูกอ่อน การเจริญเติบโตของฟันไม่สมบูรณ์ และอาจเกิดอาการขาดสมาธิอยู่นิ่งไม่ได้ เป็นต้น ผู้ที่ขาดแคลเซียมอย่างรุนแรงอาจส่งผลต่อการพัฒนาสติปัญญาทางสมองและสุขภาพตลอดชั่วชีวิตไปเลย